Ahlak felsefesinin konusu insanın davranışlarını temel alır. İnsanın yalnızca iradeli davranışları ahlak felsefesinin konusuna girer. İstenç dışı davranımlarla ahlak felsefesi ilgilenmez.

Ahlak (Moralite): Bir toplumda uyulması gereken kurallar bütünüdür. Toplumdan topluma, kültürden kültüre, zamandan zamana değişiklikler gösterir. Göreceli ve özneldir. Bu anlamda” ahlak”değil “ahlaklar” vardır.

Ahlak kuralları “iyi” ve “kötü” nün ne olduğunu bildiğini savlar ve buna göre iyinin yapılmasını kötünün yapılmamasını emreder.
Yani kural koyucu (normatif) bir özellik gösterirler. Uyulmadığında yaptırımlara sahiptirler ve bireyleri kendisine uymaya zorlarlar.
Etik(Ethic): Varolan ahlak(moralite) üzerine düşünme, varolan ahlakı sorgulama etkinliğidir. İnsanın ahlaka ilişkin davranışlarının doğurduğu sorunları ele alan felsefe dalıdır. Etik her zaman, her yerde ve her koşul altında geçerli olabilecek ahlak kuralları olup olmadığını sorgular. ”İyi” ve “kötü”nün ne olduğunu bir problem olarak ele alır ve dolayısıyla “şunu yap”,” bunu yapma” biçiminde kurallar koymaz. Yani normatif değildir.ayrıca yaptırımlara da sahip değildirler. Kısacası “ahlak” bir toplumda kendisine uymaya zorlayan kurallar bütününü ifade ederken, “etik” varolan bu kuralları sorgulama etkinliğini ifade etmektedir.

AHLAK FELSEFESİNİN TEMEL KAVRAMLARI
Birey: Toplumsallaşmış insan, toplum içerisinde yaşayan insanı ifade eder. Her birey biyolojik bir organizma olmak zorundadır ama her biyolojik organizma olan insan birey olmayabilir.

İyi: İnsanın yapması gereken davranışlardır. Ahlakça değerli olandır.

Kötü: İnsanın yapmaması gereken davranışlardır.

Özgürlük: Bireyin salt kendi iradesi ile “iyi” ve “kötü” olan davranışlardan birisini seçebilme gücüdür.

Erdem (fazilet): İnsanın eylemlerinde hep iyi olana yönelmesidir.

Sorumluluk: Bireyin iyi ya da kötü olanı özgürce seçmesinin getirdiği sonuçlardır. İnsanın kendi eylemlerinin ya da yetki alanına giren herhangi bir olayın sonuçlarını üstlenmesidir.

Vicdan: Tutum ve eylemlerimizin ahlakça değerli olup olmadığını yargılama bilincidir. Bir çeşit içsel mahkemedir. Bireyin iyi ya da kötü olanı seçmesini içsel bir muhasebeye tabi tutmasıdır.

Ahlak yasasi: Uyulması ahlak açısından gereken,genel-geçer kurallardır.

Ahlaki karar: Ahlak kurallarına özgürce uymaktır.

Ahlaki eylem: Ahlaka uygun davranışı gerçekleştirmedir. Ahlaka uygun eylem davranış olarak dışa yansır. Eylemin dışa yansımayan yönü ise tutumdur. Örneğin; Derse geç gelen öğrencinin öğretmene gerekçeyi belirtirken doğruyu söylemesi “iyi”, yalan söylemesi “kötü”, bu davranışlardan birini seçmesi “özgürlük”, doğru söylemeyi seçmesi “erdem”dir..